Psychologia jako nauka.

Psychologia jest nauką, która analizuje i bada zachowanie człowieka po to, by je lepiej rozumieć, by promować zachowania dojrzałe oraz by – w razie potrzeby – modyfikować zachowania niedojrzałe czy zaburzone. Psychologia staje zatem w obliczu potrójnej rzeczywistość. Wyrusza od obserwacji zachowania człowieka, następnie stara się odkryć i wyjaśnić fizyczne i psychospołeczne uwarunkowania tegoż zachowania, wreszcie staje w obliczu tajemnicy człowieka i jego życia. Do psychologa przychodzi bowiem nie ludzka psychika, lecz człowiek. Pomocy u psychologa nie szukają bolesne emocje, zaburzone strategie myślenia czy błędne sposoby decydowania, lecz człowiek. Psycholodzy mogą tylko na tyle udzielać odpowiedzialnej i adekwatnej pomocy psychologicznej, na ile rozumieją oni całego człowieka. Zrozumienie zachowania danego człowieka jest możliwe na tyle, na ile dany kierunek w psychologii jest w stanie odkryć i opisać te czynniki i procesy, które w decydujący sposób wpływają na zachowanie człowieka. Psychologia staje zatem przed fascynującym zadaniem określenia tożsamości człowieka, gdyż to, co stanowi istotę człowieka, określa także logikę jego zachowania. Głównym kryterium i punktem odniesienia ludzkich decyzji i zachowań jest to, co można nazwać świadomością własnej tożsamości. Oczywistość tego stwierdzenia weryfikuje się najbardziej wtedy, gdy dany człowiek ma trudności ze zrozumieniem samego siebie i własnej tożsamości.

(więcej…)

Rodzina źródłem potencjałów lub wewnętrznych zranień na całe życie.

Każdy z nas w życiu codziennym przyjmuje wiele ról, zakłada wiele masek, musi dostosować się do wymagań zewnętrznych, wewnętrznych przekonań, norm społecznych itd. To wszystko nas kształtuje, sprawia, że jesteśmy tym, kim jesteśmy. Poza aspektem genetycznie przekazywanych cech bądź skłonności, każdy z nas zbudowany jest na wzorcu, swoistej matrycy relacji z rodzicami, każdy z nas w pierwszej kolejności jest przede wszystkim dzieckiem swoich rodziców.

(więcej…)

W świecie gdzie słowa stają się śmiertelnym niebezpieczeństwem, czyli o komunikacji w warunkach pola walki.

Komunikacja międzyludzka jest procesem wymiany informacji między osobami. W procesie tym używamy wielu narzędzi: werbalnych i niewerbalnych, od słów; które mają znaczenie, przez takie, które posiadają wiele znaczeń aż po te, które nie znaczą nic, gesty; te nad którymi jesteśmy w stanie zapanować, mające najczęściej znaczenie symboliczne, jak i te nad którymi panujemy w bardzo ograniczony sposób, czyli sygnały z ciała, pismo, rysunek, znak, symbol. Wymiana informacji następuje w sposób ciągły i nieprzerwany. W warunkach życia codziennego, na pozór, wydaje nam się to zadanie prostym, aczkolwiek jest to tylko złudzenie, bo przecież powszechnie wiadomo jak ciężko jest się czasami zwyczajnie dogadać.

(więcej…)

Wojna hybrydowa wg. J. Messnera w odniesieniu do konfliktu we wschodniej Ukrainie- studium przypadku.

Zarząd firmy w której do niedawna pracowałem postanowił szukać oszczędności i do prostych, ale i ciężkich prac fizycznych zatrudnił pracowników z Ukrainy. Tak więc do mojego zespołu dołączył Młody;

-Młody, a tak właściwie to skąd Ty jesteś?

-Ja jestem z Ukrainy.

-To tam u Was wojna teraz?

-U nas nie ma wojny, ja jestem z zachodniej Ukrainy, u nas po prostu bieda, za chlebem przyjechałem, jak skończyłem studia to szukałem pracy u nas, ale na jedzenie nie starczało nawet, to wyjechałem, wszyscy wyjechali.

(więcej…)

O przygodach z socjologią słów kilka, czyli; „Rzut socjologiczny Społeczności Terapeutycznej”.

Socjologia jest nauką zajmująca się badaniem zachowań społecznych i grup ludzkich. Z socjologicznego punktu widzenia specjalistyczną i charakterystyczną grupę społeczną stanowi – Społeczność Terapeutyczna (ST), która jest niewątpliwie częścią społeczeństwa, a z racji mojego powołania do bycia terapeutą uzależnień, jest to grupa społeczna najbliższa w obszarze moich zainteresowań, jak również posiadanej wiedzy i doświadczenia.

(więcej…)

Schemat zarządzania organizacją- komentarz własny.

Każdą organizację można przedstawić w schemacie blokowym; ma ona swój cel, strukturę, swój personel, czyli ludzi i zaplecze techniczne niezbędne do realizacja zadań. W firmie celem będzie prawdopodobnie zysk, zysk firmy, realizowany poprzez ludzi, czyli pracowników w odpowiedniej strukturze przy pomocy sprzętu.

(więcej…)

O niewierze, która nie ma mocy, czyli: Czy warto być idealistą?

Idealista, kto to taki? Cytując  W. Doroszewskiego, jest to „człowiek kierujący się w postępowaniu wzniosłymi zasadami, celami, nieraz nierealnymi, przedstawiający sobie świat lepszym, niż jest on w rzeczywistości, zdolny do poświęceń dla dobra ogólnego.” (Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, PWN).

(więcej…)